{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
cohortatiu (Diccionari)
cohortatiu -iva
adj. LING.
Dit d'un mode de les llengües semítiques, de contingut exhortatiu, limitat pràcticament a les primeres persones del singular i del plural.
cohortatiu (Traducció Valencià-Castellà)
cohortatiu -iva
adj.
cohortativo -va.
Et pot interessar
amarar
carbòlic
cascamajar
circunscribir
curtiduría
defecador
desorden
desvetlar
encongir
equinoccio
helenina
hepatización
magrejar
milhombres
nitr-
piernas
razonablemente
romanogermánico
serratí
tecnecio