{{#palabras}}
{{.}}
{{/palabras}} {{^palabras}}
No hi ha cap resultat ...
{{/palabras}}
balboteig (Diccionari)
balboteig
1.
m.
Acció de balbotejar.
2.
m. PSIC.
Forma imperfecta i vacil·lant de parlar pròpia dels xiquets.
balboteig (Traducció Valencià-Castellà)
balboteig
m.
balbuceo.
Et pot interessar
bipinnatífid
cariógeno
devolut
duela
eductiu
emmotllable
enfredorar
espergularia
extinguir
flabel·licorni
franc
gesticular
keynesiano
mioma
panolla cuita
prohibente
rostit
supermujer
verrugosidad
vigintivir